Iran (dawniej Persja) jest, tak jak większość państw Bliskiego Wschodu, krajem muzułmańskim. Jednak większość jego obywateli to Persowie, etnicznie różniący się od zamieszkujących sąsiednie kraje Arabów, z którymi na przestrzeni dziejów wielokrotnie pozostawali w konflikcie. Strategiczne położenie kraju w bogatym w złóż ropy naftowej rejonie Zatoki Perskiej, jak również jego własne zasoby tego cennego surowca, sprawiały, że w okresie zimnej wojny Iran był miejscem rywalizacji wielkich mocarstw o wpływy. Po zamachu stanu w 1953 roku szach Mochamad Reza Pahlavi doprowadził do zacieśnienia stosunków z USA i innymi krajami zachodnimi. Pieniądze płynące z eksportu ropy oraz poparcie Stanów Zjednoczonych umożliwiły szachowi stworzenie silnej armii i podjęcie prób modernizacji kraju. Reformy te odniosły względny sukces, jednak chęć narzucenia społeczeństwu zachodnich wzorców kulturowych spotkała się z niezadowoleniem przywódców islamskich i innych głęboko wierzących muzułmanów. Ich sprzeciw był na tyle niebezpieczny, że zbiegł się ze wzrostem niezadowolenia wywołanym głębokim rozwarstwieniem społecznym i faktem, że większość obywateli Iranu żyła w nędzy.